Analitycy i koncesjonowani uzdrowiciele, ulegają właściwej nam wszystkim naturalnej skłonności, odwołując się do diagnoz, które znają najlepiej, i do sposobów leczenia, które praktykowano powszechnie w czasach, gdy oni sami diagnozowania i leczenia się uczyli.
Zygmunt Bauman „Życie na przemiał” tłum. Tomasz Kunz, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2004
- Strach pomyśleć co by się z nami stało gdyby leczył nas lekarz bez aktualnej wiedzy medycznej. Ale zapyziały filozof, socjolog, publicysta czy reżyser może wiarygodnie wypowiadać się zawsze. Taka jest natura nauk społecznych i kultury. Ciężko coś zweryfikować. W medycynie łatwiej: pacjent jest dalej chory lub nie. Trzeba o tym pamiętać i zdawać sobie z tego sprawę cały czas.
- Słowa Bauman są chyba szczególnie aktualne teraz przy tak szybko zmieniającej się rzeczywistości, związanej najbardziej z rozwojem informatyki. Chcesz się na temat internetu wypowiadać to nie możesz się opierać tylko na Galaktyce Internetu Castellsa napisanej w 2001 roku. Trzeba być straszliwie na bieżąco.
- Druga strona medalu jest jednak taka, że bardzo ciężko w związku z tym powiedzieć coś dobitnie i ze 100%-ową pewnością. I co można z tym zrobić? Moim zdaniem tylko/aż tyle: mieć tego świadomość, nie dać sie zwariować i być otwartym na krytykę. Po to mam disclaimer.
- Bauman jednak nas pociesza, poklepuje po ramieniu – to nasza naturalna skłonność, każdy tak ma, że w te naturalne pułapki wpada – głowa i umysł do góry.
