iZbieractwo

To już mój trzeci udział w corocznym święcie blogowania – Blog Day. Zajrzałem do dwóch poprzednich notek z tej okazji (2007 i 2008) aby sprawdzić, które z polecanych wtedy blogów nadal czytam, a które jeszcze żyją. Okazuje się, że z 10 polecanych wtedy blogów czytam nadal pięć. Zamilkły tylko dwa.

Kciukiem – albowiem obecnie samym kciukiem można zdziałać bardzo wiele. Na kciukiem nie znajdziemy newsów, lecz subiektywne dociekania Michała Młynarczyka nad rynkiem komórek, smarfonów i mobilnego internetu. Z pasją, poza schematy, dużo własnej inwencji w kreowanie memów.

Spider’s Web – Przemek Pająk prowadzi bloga generalnie o Apple, ale że najwięcej obecnie dzieje się wokół iPhone’a (którego jestem użytkownikiem), to bardzo chętnie go czytam. Jak sam Przemek pisze, “skupiam się bardziej na analizie biznesowego, marketingowego i społecznego wymiaru Apple i jej produktów.” Najważniejsze: pisze na poziomie niespotykanym na innych blogach, pełny profesjonalizm. Może dlatego regularnie jego artykuły znajdujemy w Newsweeku Polska.

(więcej…)

Jaka jest najlepsza lub najpopularniejsza platforma blogowa? Nie ma jednej dobre odpowiedzi, ale można znaleźć pewne wskaźniki. Webfan znalazł zestawienie jakiego silnika blogowego używa 100 najpopularniejszych blogów według rankingu Technorati.com, przygotowane przez blog Royal Pingdom.

Nie dziwi mnie, że aż 32 blogi z Top100 Technorati używają Wordpressa – to bardzo dobra i elastyczna platforma, cały czas prężnie rozwijana. Nie przekonują mnie słowa krytyki ostatniej wersji Wordpressa oznaczonej numerem 2.7.

Zastanawiająca jest za to bardzo słaba reprezentacja Bloggera. Tylko 3 blogi! Why? Oh God why?! W mojej subiektywnej bardzo ocenie, wyrobionej chyba tylko przez pobieżną lekturę wpisów o nowych funkcjach platformy blogowej od Google’a, wydawało mi się, że to bardzo dobry i solidny gracz na rynku.

Teza, że jest to spowodowane niechęcią do powierzania swych sekretów Googlowi byłaby dobra jako bystra (niby) pointa materiału z tefałenowskich Faktów, ale konfrontacji z prawdą nie wytrzymuje. W takim razie bij bogatego, kibicuj słabszemu? Tak, ale to się sprawdza kiedy oglądasz mecz piłki nożnej z kumplami a nie gdy wybierasz miejsce na blogowanie.

Jedyne możliwe odpowiedzi, na pytanie co z tym bloggerem to:

1. braki w funkcjonalnościach;
2. platforma z jakiegoś powodu nie jest cool/jezzi/trendi/bloger-friendly.

Ale takie postawienie sprawy nie daje odpowiedzi na pytania. Jest więc na sali jakiś cwaniak?

photo credit: canonsnapper

Oto nastał rok 2009 i z okazji zmiany jednej cyferki w kalendarzach każdy może zrobić sobie podsumowanie tego, co zamknęliśmy tagiem </2008> w sprawach prywatnych, służbowych czy choćby internetowych.

Zapewne wiele jest rzeczy które w minionym roku wspominać by można.  Związanych z tym blogiem i nie. Skoro jednak iZbieractwo jest niesystematyczne, a autor jawnie i z radością uprawia slowbloging, to otworzę nowy rok, a zakończę stary, powrotem do listopadowych dyskusji o stanie blogosfery. I nie będzie to żadne blogowe faux pas.

Śmierć blogosfery?

Dyskusję wywołał Nick Carr – niecny harcownik na miarę Palikota. Blogosfera umiera, blogi przekształcają się w profesjonalne tematyczne wortale, które mają na siebie zarabiać. Spontaniczność umarła, zaczął się biznes.

blogosfera nie zginie, póki my piszemy. z akcentem na “my”, nie na “piszemy”. dopóki na podstawie notek będzie można poznawać świat oczami piszącego, blogi będą blogami. nawet jeśli reklamodawcy nie będą chcieli się ogłaszać, blogerzy nie będą dostawać propozycji pracy w redakcjach dzięki blogom, a sam temat blogów przestanie być “hot” w mass mediach. – trzeźwo zauważa netto.

(więcej…)

photo credit: Breno Peck

Od półtora miesiąca nie pojawił tu się żaden wpis. To źle? Nie, bo kieruje się filozofią slow blogging, choć o tym jeszcze do niedawna nie wiedziałem.

Michał Piotr Pręgowski przypomniał na techNOblogu o istnieniu Slow Blog Manifesto:

SBM to ciągle mało znana inicjatywa odrzucająca natychmiastowość, “afirmująca fakt, iż nie wszystkie informacje godne przekazania są formułowane szybko”, uznająca, że “wiele myśli najlepiej smakuje, kiedy dojrzeją”. Mówić należy nie wtedy, gdy sytuacja pozwala i gdy coś, cokolwiek się wydarzy – mówić należy wtedy, gdy to, co ma się do powiedzenia, może naprawdę coś znaczyć.

Każdy z nas obserwuje tą biegunkę newsów. Krzykliwych, dramatycznych i “podkręcanych” tytułów, które żebrzą o kliknięcie. Osobiście zdecydowanie wolę te blogi, które piszą rzadziej (nawet raz w miesiącu) a lepiej. Tworzą własny unikalny kontent. Choć rację bytu mają również blogi newsowe, takie też czytuję, i takie maja chyba największą szanse na pieniądze z reklam i dziesiątki czy setki tysięcy unikalnych użytkowników. Dlatego też, znawcy dziennikarstwa mówią iż…

Im szybciej dany temat ujrzy światło dzienne, tym większa szansa, że będzie wśród zwycięzców codziennego konkursu o uwagę czytelnika. Dziennikarz musi więc pisać, pisać, pisać – albo: siać, siać, siać, jak powiedziałby pewien duchowny. – pisze dalej Michał P. Pręgowski (…) W wielu sieciowych poradnikach znajdziemy wskazówkę, aby pisać dużo i często. To znaczy tak, aby nie dać czytelnikom o sobie zapomnieć. Aktualizować ich mózgi nowymi update’ami tak często, jak tylko się da. (więcej…)