iZbieractwo

Serce roście patrząc na te czasy kiedy twitter do mainstreamu w USA, a powoli i na świecie, wchodzi. W 2007 roku pisałem o twitterze jako o ciekawostce, najciekawszym nowym pomyśle z poletka Web 2.0 a teraz poważne media piszą twitter to, twitter tamto. A kiedy już Oprah namaściła swym gustem… Czapki z głów! Nastał czas twitteromanii.

Co z Twitterem dalej? Tylko jedno ważne pytanie pozostaje bez odpowiedzi: kiedy zacznie zarabiać?

Temat twittera zawsze prowadzi na własne podwórko i pytanie o polskie odpowiedniki. A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają*. Język swój mają, więc amerykańskie serwisy na swą modłę przekładają. W Polsce jest tylko jeden serwis, który idei mikrobloga nie rozpuścił „ulepszając ją” do minibloga (pinger), to oczywiście blip.

W kontekście szału na twittera pojawia się jedno proste pytanie: Czy blip będzie polskim twitterem z medialnym i celebryckim szaleństwem jak za oceanem?

Jest kilka (mikro)powodów aby wierzyć w powodzenie rodzimej inkarnacji idei mikrobloga:

1. Profile mniej lub bardziej znanych osób, które poinformują szerszą rzeszę internautów o serwisie i część z nich zachęcą do używania:
   • Paweł Urbański – niewidomy polarnik
   • Kominek – wzbudzający kontrowersje, bardzo popularny bloger
   • Mariusz Fyrstenberg i Marcin Matkowski – nasz najlepszy tenisowy debel [aktualizacja]
2. Kampania polityczna
   • Bartosz Rydliński – kandydat do PE z ramienia SLD.
3. Konkursy i inne wydarzenia „medialne”.
   • iPhone za 3000 obserwujących Jacka Gadzinowskiego w ciągu miesiąca. Konkurs zrobił sporo szumu na blipie (pod tagiem #3000).

(więcej…)

Natknąłem się wczoraj na powstający dopiero serwis Tweetr. Co on oferuje? Wspomaga aktualizację zdjęcia w profilu Twittera za pomocą fotki z twojej kamery internetowej (jeśli dobrze zrozumiałem o co im chodzi). Zdjęcia wszystkich użytkowników można oglądać również grupowo na stronie głównej lub dla danego pojedynczego usera.

Kiedy słyszę o tego typu superpotrzebnych i ultrainnowacyjnych stronach to przychodzi mi na myśl tylko jedno słowo – mutacje. Przypadkowe mutacje. Tak jak w biologii i genetyce. Jeśli jakaś mutacja genetyczna jest możliwa, to zapewne u jakiegoś osobnika w jakimś czasie ona zajdzie. Raz będzie ona dobra i pomocna, innym razem groźna dla jego zdrowia. Podobnie z serwisami internetowymi – jeśli jest możliwość dodania do siebie dwóch funkcjonalności to pewnie ktoś to w końcu zrobi. Ale nie zrozumcie mnie źle. Ja tego nie potępiam. Wręcz przeciwnie. Aby powstała jedna perełka potrzeba wielu prób – mutacji. Szkoda tylko, że entuzjaści web 2.0 skazani są na syzyfowe prace odsiewania ziaren od plew.

Gdy się już ziarenka znajdzie, to na poletku webdwazera się co robi? Klonuje! (Znów pojęcie z nowoczesnej biologii). Co jednak znamienne, nie wszystko co z tego procesu wyniknie, jest nazywane klonem. Ciekawie zauważa to autor tego posta na R/WW:

There are a lot of people on the Net who don’t know what Digg is. But for those who do, there’s a term just as popular as Digg: the Digg clone.

Has anyone ever heard Google being referred as an „Altavista clone”? What about Yahoo Mail or GMail being mentioned as a „Hotmail-like site”? I’ve never seen anyone talking about MySpace as a „Friendster clone”, and definitely WordPress.com would never be called a Blogger-like site. (…) During the portal craze a few years ago, everyone was talking about portals – but we never heard that Lycos was a Yahoo clone. Even today, you don’t often read that Metacafe is a YouTube clone, Google Reader a Bloglines clone, or Google Blog Search a Technorati clone.

Ja bym zrehabilitował serwisy nazywane klonami, skoro inne kopie nie są tym pejoratywnym mianem obdarzane, ale czy jest jakaś logika oprócz przypadku w tych mutacjach i klonacjach?

Dziś miała miejsce w Rzeszowie konferencja Kierunek 2.0 – najnowsze trendy w sieci. Choć program zapowiadał się ciekawie z racji odległości od Warszawy nie rozważałem nawet wyjazdu. W końcu żaden profesjonalista ze mnie, abym musiał wszędzie bywać. Jak się okazało dobrze zrobiłem nie dofinansowując Polskich Kolei Państwowych bo miałem okazję uczestniczyć (i to zupełnie za darmo) w wydarzeniu, które będzie bardzo mile przeze mnie wspominane – pierwszą w życiu konferencją on-line, zupełnie na żywo cały czas trwała relacja audio i wideo. Do tego jeszcze bonus, który zbudował cały niesamowity klimat wokół tej konferencji – czat na żywo dzięki blipowi. Trudno powiedzieć (a przynajmniej ja nie mam takich danych) ile osób oglądało relację wideo, ale oglądało konferencję i blipowało jednocześnie, kilkanaście osób (sama śmietanka obecnej beta-testowej blipowej elyty ;) Nie obyło się oczywiście bez uszczypliwości, ale one dodały tylko pikantnego smaczku tej blipowej relacji. Prawdziwe łeb dwa zero! Wielka czołówka w Rzeszowie i długi ogon na blipie ;) A wszystko interaktywne, live i społecznościowo. Pytania z sali i pytania z internetu.

Najważniejsze dla mnie było samo przeżycie konferencji on-line (wideo, audio, blip). Nigdy wcześniej nie brałem w czymś takim udziału i dlatego pozwalam sobie na gorąco zapisać moje emocje. Zwykle tego nie robię, tzn. ograniczam emocje na rzecz komentarza od siebie. Tym razem daruję go sobie, z kilku prostych powodów. Wśród 7 zaproszonych prelegentów, 5 prowadzi swoje blogi więc ich relację przeczytamy zapewne u nich. A po drugie, jeśli czyta się ich blogi (a ja czytam) to słuchając ich wystąpień odnosi się wrażenie, że gdzieś już się to słyszało, czyli nihil novi. Mają być chyba umieszczone w sieci nagrania z konferencji, więc gorliwi będą mogli dokładnie sobie obejrzeć i posłuchać. Szczerze też trzeba dodać, że nie mogłem się dokładnie skupić i na tym co prelegenci mówili i co blipowicze komentowali. Uwaga była gdzieś po środku.

Za radą organizatorów konferencji do oglądania relacji użyłem VLC media playera, ale że można robić nim zrzuty ekranu doszedłem dopiero w drugiej części konferencji wiec będę się też wspierał w mej foto relacji mmsami blipowanymi przez prelegenta Sebastiana Kwietnia (autora bloga web20.pl).

Nie można powiedzieć aby publika szczególnie dopisała, ale drugie tyle śledziło konferencję w necie :)

Początek konferencji i pierwszy prelegent Edwin Bendyk.

Marta Klimowicz również z profilu, prezentacja nr 3.

Druga osoba, która zadawała pytania nie do rozróżnienia z kontrprezentacją.

(więcej…)

Od niedzieli mogę testować beta wersję blipa. Zaproszenia do testów wysłano do pierwszych 100 osób, które wpisały się na listę na stronie głównej blip.pl Kiedy następne osoby dostaną (lub dostały) – nie wiem. Mam za to jedno wolne zaproszenie więc proszę zainteresowanych o wpis, wyślę na maila, który podasz w komentarzu :)

Jakie wrażenia? Bardzo pozytywne. Ameryki blip nie odkrywa, tak graficznie jak i funkcjonalnościami, ale powiedzmy sobie szczerze – jak duże było pole manewru przy wzorowaniu się na twitterze? Niewielkie. Ma jednak blip smaczki, dla których warto mu się przyjrzeć i go na własnej skórze przetestować, czy się korzystało z twittera czy też nie. Jakieś przykłady?

Oryginalna strona główna, gdzie wpisy użytkowników układają się w jeden ciąg, łańcuszek, taki niby zbiorowy strumień świadomości. Co ważne, gdybym w ciągu minuty dodał 10 wpisów to na stronie głównej pojawi się tylko ten ostatni – zabezpiecza to przed powodzią spamu. Dla co wrażliwszych graficznie – tapeta na stronie głównej dość często się zmienia i ta szybko może zniknąć ;) Ja nie mam nic przeciwko, ale wielu to nie w smak.

Kontynuując opis blipa, oprócz miejsca gdzie mamy chronologiczną listę swoich wpisów, nazywaną tutaj bliplogiem, jest jeszcze kokpit, gdzie prezentują się wpisy nasze i naszych znajomych (czyli standard dla naśladowców twittera) oraz mamy możliwość wysyłania na bieżąco wiadomości do innych blipowiczów – tworzy się więc swojego rodzaju czat, irc :) Możemy też wgrać własną tapetę bliploga.

Wszystko to jest zanurzone w gęstym sosie AJAXu – dla mnie pycha! (więcej…)